دیروز، هاشمی کیا، که پیشتر گزینه اصلی مدیرعاملی تاسیسات دریایی بود، با تصاحب مدیریت یکی از بزرگترین هلدینگهای نفتی کشور در پتروفرهنگ، به نقطه عطفی در عرصه نفت ایران دست یافت. این تغییر، زنگ خطری برای افرادی است که با مهرههای سوخته و بیکارنامه در عرصه مدیریت بازی میکنند.
به نظر میرسد مهدي عبوري، مدیرعامل پرحاشیه، ترجیح میدهد به جای انتخاب شاه مهرههای توانمند، با این مهرههای ناکارآمد بازی کند. آیا این انتخابها به معنای ادامهی بیبرنامگی در صنعت نفت ایران است؟ یا هاشمی کیا میتواند تحولی در این عرصه ایجاد کند؟
