بندر امام ماهشهر، شهر صنعتی و اقتصادی که بیش از ۲۲ پتروشیمی در آن فعالیت میکنند، به رغم ادعاهای کلان دربارهٔ مسئولیت اجتماعی این صنایع، همچنان با چالشهای زیرساختی جدی روبهروست. با وجود تخصیص صدها میلیارد تومان به عنوان اعتبارات اجتماعی، وضعیت خدمات عمومی، زیرساختهای بهداشتی و رفاهی این شهر هنوز در سطح نامطلوبی قرار دارد.
سوالات بیپاسخی دربارهٔ چگونگی هزینهکرد این اعتبارات به وجود آمده است. آیا این پولها به دست مردم رسیدند یا فقط در آمارها باقی ماندند؟ در حالی که مجتمعهای پتروشیمی در حال تولید و صادرات هستند، به نظر میرسد که مردم این منطقه از مزایای آن بهدورند. شفافیت در گزارشدهی این اعتبارات و برنامههای توسعهای میتواند کلید حل بحرانهای موجود باشد، اما آیا ارادهای برای این کار وجود دارد؟
