حامد طبیبی، خبرنگار سابق روزنامهای اصلاحطلب، به طرز مشکوکی از دنیای رسانه به هیات مدیره پتروشیمی غدیر راه یافته است. این تغییر ناگهانی نشان از وجود رانتهای پنهان در ساختار مدیریتی دارد که به افرادی مانند طبیبی این امکان را میدهد تا با کمترین تلاش، به بالاترین سطوح قدرت دست یابند.
اکنون او در حال تبدیل شدن به قائم مقام یک شرکت مهم پتروشیمی در وزارت کار است؛ حرکتی که سوالات زیادی را در مورد صحت و سلامت این انتصابات برمیانگیزد. در شرایطی که بسیاری از کارشناسان و فعالان صنعت پتروشیمی به دنبال راهحلهای واقعی برای مشکلات موجود هستند، آیا جا دادن چنین افرادی در راس امور، نشانهای از فساد عمیقتر نیست؟
