عملکرد پتروشیمی تندگویان در سال ۱۴۰۴ بهطرز شگفتآوری ناکافی بوده و این واحد تنها موفق به تولید ۶۹ درصد از ظرفیت اسمی خود شده است. این افت چشمگیر در تولید، سوالات جدی را در مورد مدیریت و برنامهریزیهای انجامشده به وجود میآورد.
با نگاهی به شرایط کنونی، آیا میتوان به بهبود وضعیت امیدوار بود یا این رکود به یک روند پایدار تبدیل خواهد شد؟ کارشناسان بر این باورند که تداوم چنین وضعیتی میتواند به بحرانهای بیشتری منجر شود و ضربهای به اعتبار هلدینگ خلیج فارس وارد کند. در این شرایط، باید دید مسئولان چه تدابیری برای خروج از این بحران خواهند اندیشید.